metrobüsde ki adam
Merhabalar…
Aslinda hersey T.V Programciligi dersinin final sinavinin bitmesiyle basladi. Can dostum arkadasim Yucel’le sinavdan sonra bulustuk. Bana, “Faruk bi bankaya ugramam lazim. ikinci sinavim 2de” dedi. Bende ” Tamam gidelim. Ama sonra eve gidicem.” dedim. Neyse, vakit geldi gecti derken. isleri hallettik. Metrobus duragina kadar beraber yuruduk,sonra Yucel okula ben metrobus duragindan binecegim araca dogru yonelmeye basladim. O ara, ” Lan ne kadar sicak!” diye soyleniyordum. 5 dakidalik beklemenin ardindan metrobus geldi ve arka kapisi tam onumde acildi. Bende bunun verdigi heyecanla hemen atladim ve sol tarafta bulunan “L” seklindeki kismin en basina oturdum. Yuzum koridora bakiyordu. Bir durak gectikten sonra, “Amma motor sesi var be kardesim.” diye dusundum,ve kulakligimi cikarip bir guzel telefonuma taktim.
“Muzik dinlerim. hos olur vakit gecer” dedim. 10 dakika kadar muzik dinledim. Tam o ara muzik kesildi(Bu genelde telefon calacagi sirada oluyor). Telefona baktim. Arayan annemdi. Actim.
E: Efendim!
A:(ses yok…)
E: Efendim!(ikinci kez)
A:(ses yok…)
Telefonu kapadigimda sanirim bi 5-6 saniye kadar konusmamis olduk. Sonra yeni aldigim kulakligima bakip “neden calismaz ulan bu?” dedigim anda kulakligin mikrofonunun olmadigini farkettim veee tek kulakligi cikarip annemi aradim.
A: Oglum nerdesin?
E: Metrobusdeyim anne. Avcilar civarindayim.
A: Tamam. Anahtarin var mi diyecektim. Ben cikiyorumda..
E: Var anne. Sen cik ben yoldayim.
bunu dedikten sonra hakkimda yapilan diyaloga soyle sahit oldum. Yanindakine aynen sunu dedi. ” Adama bak kulakligi var. Cikarip telefonla konusuyor. Bilmez mi acaba kulakliktan ses geldigini.” Yanindaki adam ise mahcup bir gulumsemeyle beraber kafasini saga-sola cevirdi. iste o an nevrimin dondugunu hissettim. Tam anlamiyla cileden cikmis bir hal icindeydim. Kulakligin mikrofonu yoktu ve bunu nasil aciklayacaktim. Aslinda oyle bi mecbururiyetim yoktu ama teknolojinin icinde bulundugumdan bunu ona aciklamaliydim.
Hemen yuzumu sola cevirip adamla diyalog haline girdim.
E: Pardon sanirim biraz once benim hakkimda konustunuz.
A: Evet kulaklikla telefonlada konusuluyor. Kullanmayi bilmiyosun sanirim.
E: Pardon yasiniz kac acaba?
A:27
E:Eminim 27den fazla kulaklikla telefonda konusmusumdur. Lakin, kulakligin mikrofon ozelligi yok.(Kulakligi gostererek) Sennheiserin Cx300 seriisi bu. Perkusyoncular kullaniyor genelde. Ses basinc seviyesi 100 desibelin ustune cikabiliyor. Ama ne yazikki mikrofonu yok. Bu kullanmayi bilmeigim anlamiba gelmez dimi?(2 snlik sessizlik) Kusura bakmayin rahatsiz ettim.
A: Onemli degil….(sictim simdi ifadesi kullanarak,guluyor.)
E:Ayrica kullandiginiz sirt cantasinin ustunde ters olarak nikein amblemi var. Ben sizin icin yanimdaki arkadasa “Nikein cakmasini kullaniyor.” diyomuyum? Demiyorum. Neyse iyi gunler.
…. ve metrobusden asa inilir. Aktarma yapilarak Beylikduzu otobusune binilir. Eve gelinip bloga yazilir. (:
4 Haziran 2010
of diyorum of. ama herşeyden çıkarılacak bir ders vardır diyerekten, yazımı bitiriyorum.
Nedendir bilinmez geceleri efkarlanır insan kanımca. İnsan dinlerken bi hoş oluyor. Yani ben oluyorum. 
Geçen youtubeda dolaşıyorken denk geldim sıragecelerine,bi baktım yılların eskitemediği Kazancı Bedih.. Dinledim. Hoşda oldu. Fakat gelgelelim,Mahsun Kırmızıgülün bence bu güne kadar yaptığı en iyi şey(filmleri vb. dahil) Kazancı Bedih’in tam unutulmaya başlandığı anda Nemrudun Kızı adlı türküyü beraber canlandırması olmuştur. Üstadın sesini orda duyunca önce bi tüyler diken diken oldu. Sonrasında salya sümük işte 
Nerden başlasam bilemiyorum, bu sıralar gothic,emo,punk vb. şahsiyetlerin fotoğraf çekme sanatına göz dikmiş bulunmaktayım. çok laf etmeden malzemeleri sayıyorum,